«LOUIS»

Louis Vuitton otworzył w Paryżu warsztat produkujący kufry w 1854 roku. Zmarł w 1892 roku, a cztery lata później jego syn Georges wypuścił płótno z monogramem: splecione inicjały, małe kwiaty i gwiazdy. Miał to być hołd dla ojca, a przy okazji sposób na podróbki. Logo wymyślono, żeby chronić produkt, i to ono stało się produktem.

Od tego zaczyna się ten obraz. Chciałem zrobić pop art o modzie i o tym, co się dzieje, kiedy znak krzyczy głośniej niż rzecz, dla której powstał.

Postać o zielono-żółtej twarzy, w niebieskim kapturze, wyrzuca w górę żółtą rękę. Spokojne są tylko czerwone usta. Na oczach siedzą małe litery jak z monogramu, a przez nie biegnie czarna belka. Ręka rozpada się na smugi glitchu, a płaskie bloki czerwieni, pomarańczu i żółci tną płótno. Po prawej pomarańczowa plama w kształcie ciała jest wypełniona nazwami i logotypami domów mody, powtórzonymi jak na tapecie i gdzieniegdzie przeciętymi czarnymi belkami. W lewym górnym rogu gaśnie w ciemności blady wzór z liter i gwiazdek.

Czarne belki i płaskie plamy koloru przypominają mi Malewicza, który pokazał „Czarny kwadrat” w 1915 roku. Warhol w 1962 roku przeniósł logo na płótno w „Puszkach zupy Campbell”: trzydzieści dwie puszki, po jednej na każdy smak. Podoba mi się, że puszka zupy i luksusowa metka lądują w tym samym miejscu, na ścianie. Z tego pomysłu chciałem zrobić współczesny pop art, w którym postać składa się z nazw marek.

Ten oryginalny obraz pop art ma 105 × 90 cm, jest namalowany na płótnie i dobrze się poczuje w pokoju, który lubi kolor. Ten oryginał jest wciąż dostępny i gotowy do wysyłki. Większość moich pozostałych obrazów jest już w prywatnych kolekcjach, a każdą moją pracę mogę namalować dla ciebie na zamówienie w dowolnym rozmiarze. Jest też litografia wykańczana ręcznie. Zamówisz ją przez Instagram albo mailem.