«Metaverse»

Słowo metaverse nie narodziło się w żadnej firmie technologicznej. Neal Stephenson wprowadził je w powieści „Snow Crash” z 1992 roku jako wirtualną ulicę, po której ludzie chodzą pod postacią awatarów. W październiku 2021 roku Facebook zmienił nazwę na Meta i słowo z science fiction niemal z dnia na dzień zostało firmowym hasłem.

Od tego skoku zaczyna się ten obraz. To dla mnie sztuka o metaverse: obraz o życiu do połowy wewnątrz ekranu.

Twarz kobiety, namalowana w szarościach, wypełnia lewą stronę. Jedno oko jest otwarte i patrzy na ciebie. Reszta zsunęła się w poziome pasy, jak wideo, które zawiesiło się w trakcie rozmowy. Duży czerwony kursor myszy z czarnym, rozedrganym konturem siedzi na drugim oku, jakby można było ją kliknąć. Po prawej widać menu naprawy przy starcie komputera: białe litery toną w różu i żółci. Niżej leżą przechylone klawisze ze znakami walut, obwiedzione błękitem i czerwienią jak tani efekt 3D. Na dole z torebki wysypują się pastelowe owale, może cukierki, może tabletki.

Artyści weszli w cyfrę wcześniej, niż się pamięta. W 1985 roku Andy Warhol narysował portret Debbie Harry na komputerze Commodore Amiga, przed publicznością. Lubię to, że potraktował ekran jak powierzchnię, nie tylko jak okno.

Mój obraz jest mniej przyjazny. To menu widzisz, kiedy coś poszło nie tak, a ona patrzy z niego spokojnie. Chciałem współczesnego pop artu, który działa tak jak scrollowanie: błyszczy, jest trochę zepsuty i trudno się od niego oderwać. Ten oryginalny obraz pop art sprawi, że w pokoju będzie o czym rozmawiać. Ma 110 × 95 cm, to olej i akryl na płótnie.

Ten oryginał jest wciąż dostępny i gotowy do wysyłki. Większość moich pozostałych obrazów jest już w prywatnych kolekcjach, a każdą moją pracę mogę namalować dla ciebie na zamówienie w dowolnym rozmiarze. Jest też litografia wykańczana ręcznie. Żeby zamówić jedno albo drugie, napisz do mnie na Instagramie albo mailem.