«Power and the money, money and the power»

Vincent van Gogh żył z pieniędzy brata. Przez większość lat pracy Theo przysyłał mu co miesiąc pieniądze, a listy Vincenta ciągle do nich wracają: farby, płótno, czynsz, jedzenie, następna wpłata. Zmarł w 1890 roku, a sprzedał bardzo niewiele. Sto lat później, w 1990 roku, jego „Portret doktora Gacheta” poszedł na aukcji za 82,5 mln dolarów – wtedy był to rekord dla obrazu. Takiej ironii nie wymyśliłby żaden obraz z banknotem.

Ta przepaść między malarzem a jego ceną to punkt wyjścia mojego obrazu.

Twarz wziąłem z autoportretów Van Gogha i zbudowałem ją od nowa krótkimi, grubymi pociągnięciami zieleni, ochry, czerwieni i błękitu, a płaszcz zamieniłem w pole kolorowych kresek. Na ustach ma jednodolarowy banknot, przyklejony paskiem szarej taśmy. Czarne belki i cienka czarna linia przecinają czoło i policzek, jak zaczernienie w dokumencie albo glitch. Po czarnym tle pływają luźne bloki bieli, cyjanu, czerwieni, błękitu i różu – rozebrana siatka Mondriana.

Współczesny pop art już wpadł na ten żart. W 2018 roku „Girl with Balloon” Banksy'ego przeszła przez niszczarkę w Sotheby's kilka sekund po tym, jak sprzedano ją za nieco ponad milion funtów. Trzy lata później na wpół pocięte płótno, już jako „Love is in the Bin”, sprzedano znowu – za około 18,6 mln funtów. Protest stał się towarem. Chciałem, żeby Van Gogh stał tu w imieniu wszystkich artystów, których rynek zagłusza. Cały sens tkwi w taśmie: to pieniądze dosłownie każą mu milczeć.

To oryginalny obraz pop art, 120 × 90 cm, malowany ręcznie na płótnie. Pomyślałem o nim jako o mocnym akcencie na ścianę biura albo salonu kolekcjonera. To największa z moich prac z banknotem dolarowym. Mniejszą wersję tego samego motywu znajdziesz jako litografię wykańczaną ręcznie.

Oryginał jest już sprzedany, ale mogę namalować ten obraz dla ciebie na zamówienie w dowolnym rozmiarze. Większość moich oryginałów jest w prywatnych kolekcjach. Zapytaj mnie o niego na Instagramie albo mailem.