«Picasso Dreams»

W sierpniu 1911 roku z Luwru zniknęła Mona Lisa. Policja szukała tropów i wezwała Pabla Picassa. Znajomy złodziej sprzedał mu wcześniej dwie starożytne iberyjskie figurki skradzione z tego samego muzeum. Przestraszonego Picassa przesłuchano, a potem oczyszczono z podejrzeń. Sam obraz odnalazł się w 1913 roku. Od tej historii zaczyna się mój Picasso w wersji pop art.

Człowiek, który wpadł w kłopoty, bo trzymał u siebie cudze skarby – to punkt wyjścia tego obrazu. Picasso brał od wszystkich. Tym razem ja wziąłem od niego.

Młoda kobieta z różowymi włosami i piegami opiera policzek na dłoni i patrzy prosto na ciebie. Jej twarz jest pocięta na paski, które rozjeżdżają się na boki, a czarne belki przecinają czoło, usta i szyję jak flamaster cenzora. Pod oczami ma płatki z monogramem luksusowego domu mody. Biały top jest gruby od farby, a ręce i dekolt pokrywają tatuaże z Picassem. Rozpoznaję wśród nich „Płaczącą kobietę” z 1937 roku, ze łzami i zaciśniętymi zębami. Pozostałe tatuaże to kubistyczne twarze i postacie w czerwieni, zieleni i błękicie. Na czarnej ścianie za nią unoszą się małe kolorowe prostokąty.

Te prostokąty to ukłon w stronę Mondriana – jego „Kompozycja z czerwienią, błękitem i żółcią” powstała w 1930 roku. Warhol w 1962 roku zamienił twarz w powierzchnię na obrazach z Marilyn, a ja lubię, że pop art potrafi zrobić to samo z rękawem tatuaży. Logo luksusowej marki i kubistyczny portret to obrazy, które pochłaniamy, nie patrząc na nie drugi raz.

To oryginalny obraz pop art, 120 × 90 cm, olej i akryl na płótnie. Dobrze wygląda nad kanapą, jako najmocniejszy punkt wnętrza.

Większość moich oryginałów jest już w prywatnych kolekcjach, ale maluję obrazy na zamówienie w dowolnym rozmiarze. Jeśli chcesz zapytać o ten, napisz do mnie na Instagramie albo mailem.

Tę pracę możesz mieć też jako litografię wykańczaną ręcznie – ją także zamówisz przez Instagram albo mailem.